Azot w nawozach mineralnych występuje w 3 różnych formach: amidowej, amonowej i azotanowej. Te ostatnie w wymienionych jak tylko znajdą się w roztworze glebowym, mogą zostać pobrane przez system korzeniowy. Natomiast forma amidowa azotu jest niedostępna dla roślin i wymaga przejścia na drodze procesów biochemicznych w formy dostępne. Azot azotanowy i amonowy różni się wpływem na roślinę uprawną oraz właściwościami. Poznanie podstawowych informacji o obu formach azotu pozwoli na wybór odpowiedniej formy do terminu aplikacji oraz stanu plantacji.
Różne zachowanie w glebie
Azot amonowy (NH4+) jest dużej dostępny dla roślin, ponieważ wolniej się przemieszcza od formy azotanowej i jest mniej podatny na wymywanie. Związane jest to z jego zdolnością wiązania z glebowym kompleksem sorpcyjnym. Forma amonowa na drodze procesu nitryfikacji może przechodzić w formę azotanową.
Azot azotanowy (NO3-) jest zdecydowanie bardziej mobilny w glebie, co zwiększa ryzyko wymywania tej formy N. Pobieranie formy azotanowej przez rośliny jest szybsze ze względu na łatwość jej przemieszczania w glebie.
Podsumowując niewątpliwą zaletą formy azotanowej, jest jej mobilność i szybkość działania, natomiast formy amonowej jej dłuższa dostępność dla roślin związana z jej uwalnianiem z glebowego kompleksu sorpcyjnego.
Jaką formę azotu wybrać?
Formę azotu należy dobrać do terminu aplikacji oraz potrzeb — fazy rozwojowej i kondycji rośliny uprawnej, przebiegu pogody. Jeżeli potrzebne jest szybkie działanie, które ma stymulować uprawę do intensywnego wzrostu, to rekomendowany jest duży udział formy azotanowej w nawozie. Z kolei, jeżeli rośliny są dobrze rozwinięte i nie wymagają obecności w roztworze glebowym łatwo dostępnej formy N, to lepszym rozwiązaniem jest aplikacji formy amonowej.
Najlepsze efekty plonotwórcze można osiągnąć, łącząc obie formy azotu dostępnego dla roślin. Dlatego też dużą popularnością cieszy się aplikacja saletry amonowej. Nawozu mineralnego zawierającego w swoim składzie 50% formy amonowej i 50% formy azotanowej, suma azotu mieści się w przedziale od 32 do 34%.
Połączenie z formą amidową
Azot azotanowy i amonowy jest dostępny dla roślin bezpośrednio po aplikacji. W celu przedłużenia dostępności N dla roślin wymienione wcześniej dwie formy mogą być połączone z formą amidowy, która nie może być pobrana przez system korzeniowy roślin. Takie połączenie znalazło zastosowanie w nawozie mineralnym RSM — roztworze saletrzano- mocznikowym. Jest to nawóz w formie płynnej – ze względu na swój uniwersalny skład ma szerokie okno aplikacji.
Więcej informacji o aplikacji nawozów mineralnych zawierających azot w roślinach uprawnych można znaleźć na stronie https://osadkowski.pl/nawozy/nawozy-mineralne–c-001007.
Świadomy dobór form pierwiastka plonotwórczego
Efektywne odżywianie plantacji wymaga ścisłego zrozumienia specyfiki poszczególnych frakcji nawozowych, z których każda charakteryzuje się zupełnie odmienną dynamiką w środowisku glebowym. Jony azotanowe gwarantują błyskawiczne pobudzenie łanu ze względu na wysoką mobilność w profilu. Wariant amonowy trwale wiąże się ze strukturą podłoża, zapewniając miarowe i długofalowe zaopatrzenie systemu korzeniowego bez ryzyka gwałtownego wymycia. Z tego względu najbardziej uniwersalną strategią, pozwalającą elastycznie reagować na bieżącą kondycję upraw oraz warunki pogodowe, jest stosowanie preparatów wielofrakcyjnych (takich jak mieszaniny płynne czy granulowane), które idealnie łączą komponenty o natychmiastowym działaniu z tymi o przedłużonej aktywności.
Artykuł sponsorowany
